Machines op schouders, heiligen en dingen die men in looppas draagt

De Campanische feesten hebben een kenmerk dat ze onderscheidt: je kijkt er niet stilstaand naar, je draagt ze. De grote schoudermachines zijn houten constructies zo hoog als gebouwen, opgetild en aan het dansen gebracht door ploegen van honderden mannen, en sinds 2013 staan ze op de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed.

De lelies van Nola

Het zijn acht houten obelisken van vijfentwintig meter, plus een boot, die eind juni door ploegen van elk honderdtwintig personen door de straten van Nola worden gedragen. Het gewicht ligt rond de tweeënhalve ton. Wie er toevallig op stuit gelooft nauwelijks wat hij ziet: het is geen processie, het is een wedstrijd in gezamenlijk evenwicht.

De andere machines

Dezelfde traditie bestaat elders in andere vorm: de Varia van Palmi in Calabrië hoort bij de zusterfeesten die samen met de lelies zijn erkend. In Campanië komen daar de wagens van Macerata Campania voor Sant'Antuono in januari bij, gemaakt van vaten en slaginstrumenten, en de bloemenveldslagen die de zomer in de provincie Salerno afsluiten.

San Gennaro

In Napels draait de kalender om drie data (de zaterdag voor de eerste zondag van mei, 19 september en 16 december) waarop in de dom het ritueel van de bloedvloeiing van San Gennaro wordt herhaald. Of je er nu in gelooft of niet, wat je ziet is een hele stad die stilvalt om op een bericht te wachten.

De zomer van de dorpsfeesten

Van juli tot september heeft elk dorp het zijne, en de kalender wordt rond de producten gebouwd: de mozzarella bij Caserta, de tomaat in het gebied van Nocera, de kastanje en de truffel in Irpinië in oktober, de blauwe vis in de havens van de Cilento. Het zijn pleinfeesten, je eet staand en geeft weinig uit.

De data verschuiven van jaar tot jaar en vaak naar het dichtstbijzijnde weekend. Vraag het op de camping of bij het toeristenbureau van de gemeente: het is informatie die ter plaatse beter circuleert dan op internet.